donderdag 27 maart 2008

Droeve hoeren...

Een zin als 'Het bloed stroomde vloeiend als een lied door haar aderen, ging via vertakkingen naar de meest verborgen delen van haar lichaam en keerde gezuiverd door de liefde terug naar haar hart.' kan je blijven lezen. Gabriel García Márquez vertelt in 'Herinnering aan mijn droeve hoeren', een juweeltje uit 2004, op meesterlijke wijze een aangrijpend verhaal van een oude man die zichzelf op zijn negentigste verjaardag op een veertienjarig meisje trakteert. Wanneer hij de eerste nacht met haar zal delen in het bordeel waar hij zijn hele leven 'vriend aan huis' is geweest, treft hij het meisje in een diepe slaap aan. 'Die nacht ontdekte ik wat een onwaarschijnlijk genot het was om het lichaam van een slapende vrouw te bekijken zonder de drang van de begeerte of de hindernissen van de gêne.' Ik las het boekje nagenoeg in één ruk uit in bad, tot mijn huid verrimpelde en ik er als een 90 jarige man uitzag.

Geen opmerkingen: