vrijdag 18 april 2008

Depressies in Bilzen!

Lang geleden dat er op een hele studiedag geen enkele spreker teleurstelt. De studiedag ging over Therapieresistente Depressie en was georganiseerd door de shrinks van het psychiatrisch ziekenhuis Sint-Jozef in het vriendelijke, aangenaam rustige en zonnige Munsterbilzen, waar mensen zingen in plaats van te praten.
Michel Dierick (Gent) begon zijn voordracht over farmacotherapie met bovenstaand schilderij van Ferdinand Hodler (1892), Die Lebensmüden, en gaf vervolgens een overzicht van alles wat pillen vermogen (of niet vermogen) bij de aanpak van depressies die al niet goed op pillen hebben gereageerd. Hij was enigszins teleurgesteld in de voordracht van Frenk Peeters (Maastricht), die als eerste spreker met een erg volledig overzicht over therapieresistentie, het voorrecht had om niet in herhaling te vallen, maar daardoor het gras van onder Dierick's voeten maaide. Niet getreurd, wat je twee keer hoort onthoud je beter. Ik was als derde aan de beurt met een megabangelijkgoeie voordracht (natuurlijk!) over ECT ("Waarom het beste tot het laatste houden?"). Na de middag waren er erg gesmaakte voordrachten van Rik Schacht (Terneuzen), die een erg inspirerend verhaal bracht over de (on)mogelijkheid van gesprekstherapie bij zeer ernstig depressieve mensen, Edel 'Mindfulman' Maex (Antwerpen), die na een evenwichtige uiteenzetting over mindfulness enkel kon besluiten dat het bij depressie waarschijnlijk niet werkt (tenzij om ex-depressie-patiënten tegen terugval te wapenen), en Lieven Migerode (Leuven), die om over familietherapie te spreken 12 mensen uit de zaal op het podium bracht, ze elk een rol als patiënt of familielid toebedeelde om ze wegens tijdsgebrek onverrichterzake terug de zaal in te sturen. Maar toch, weer wat bijgeleerd!

Geen opmerkingen: