zondag 20 april 2008

Reve leeft!

Als een blog dient om iets te 'melden' over wat je leuk, aangenaam, goed en inspirerend vindt, dan mag een bericht over de grote volksschrijver Gerard Reve (14.12.23-08.04.2006) niet ontbreken. Eigenlijk heb ik leren lezen met Reve. Niet dat ik al op zeer jonge leeftijd aan het lezen ben gegaan, wel integendeel. Ik begon vrij laat, al in de humaniora, met het systematies verslinden van romans en die van Reve behoorden, onder impuls van leerkrachten Jos T. en Johan 'Aktueel' D. R., tot de eerste boeken die ik las. Ik las de ene na de andere, allemaal met evenveel plezier. De bovenste plank van de boekenkast is gevuld met Reve. Vandaar dat ik De Avonden 'officiëel' tot mijn favoriete boek moet uitroepen! De openingszin ken ik, zoals vele liefhebbers, uit het hoofd. "Het was nog donker, toen in de vroege morgen van de tweeëntwintigste december 1946 in onze stad, op de eerste verdieping van het huis Schilderskade 66, de held van deze geschiedenis, Frits van Egters, ontwaakte." Meesterlijk. De Avonden staat vol met passages en morbide grapjes waar ik iedere keer opnieuw om kan lachen, ook al is het een boek over naoorlogse verveling. De Avonden werd in 2003 prachtig verstript (figuur boven) door Dick Matena, en eerder al verfilmd (Rudolf van den Berg, 1989), waardoor ik meteen ook Thom Hoffman een goed acteur vond. Wat je zeker moet doen is luisteren naar De Avonden. Reve las in november 1991 het boek integraal voor op de VPRO, wat later werd uitgegeven op CD. Super voor in de auto, en ook de kinderen zijn er dol op.

Ik was/ben een blindelingse fan van Reve (zoals ik ook sommige andere auteurs of artiesten blindelings 'volg', ook al vind ik wat ze doen niet altijd even goed: soms moet je dat maar beter niet zeggen en het gewoon goed vinden omdat het nu eenmaal van hem/haar is), wat ook inhoudt dat ik geen fan kon/kan zijn van Mullish. Dat hoort er nu eenmaal bij. Het ene kan niet zonder het andere. Het leuke is dat alleen Reve-fans dit (absurde) kunnen begrijpen. Mooi was ook de begrafenisplechtigheid van Reve in Machelen aan de Leie, waar al van voor de middag de kerk vol zat met vooral wat oudere mannen, velen in wit leder, allemaal met een boek van de Meester in hun handen. Nooit werd op één plaats zoveel Reve ineens gelezen! Ik vond zonet nog een foto van de uitvaart waarop ik ook sta (het rode rugzakje!). Ik was trouwens op de begrafenisdag ook in het nieuws (toch weer een ogenblik beroemd geweest) .

1 opmerking:

Maxie zei

Het doet inderdaad ff pijn telkens er een genie sterft. Zo had ik ook een steek in de borst bij het overlijden van Claus.

Nog even over de vis & het voer:
Je kan natuurlijk ook het voeder vooraf weken dacht ik zo, zodat het naar de bodem zakt! Eens proberen ;)

PS; heb je een stokje doorgegeven (zie mijn blog)