woensdag 21 mei 2008

Milou en Mai

Niet aan werken toe gekomen vanavond. Zo'n teambuildingvergadering-of-hoe-heet-dat vreet energie. Dan maar blijven hangen voor 'Milou en Mai', een film uit 1990 van Louis Malle, die ik wel es eerder had gezien. Ik hou wel van een goeie Franse of Italiaanse film, en eigenlijk ook van het opzet van een film als deze. Het is zomer 1968 (een erg goed jaar {:o)). De familie De Vieuray komt samen aan het sterfbed van de mater familias. De film toont op een pretentieloze manier de (erfenis)perikelen die zich afspelen wanneer een groep van mensen door een bepaalde gebeurtenis tijd met mekaar moeten doorbrengen, worden geconfronteerd met oude wonden, hun grenzen verliezen en opnieuw worden gekwetst. Een thema waarrond, bedacht ik me, vele films die ik goed schijn te vinden, zijn opgebouwd. 'Het sacrament' van Claus, uit hetzelfde jaar, is er zo één. Of 'Peter's friends' (1992) van Kenneth Brannagh, en één van mijn favorieten, 'Festen' (1998), een must-see van Thomas Vinterberg.

Geen opmerkingen: