donderdag 24 juli 2008

Caffe Latte

Ik vraag altijd een caffé latte. Eentje met deca dan nog. In Belgiëland fronst de ober dan meestal de wenkbrauwen, en als ik in het gezelschap van een vrouw ben die een gewone koffie heeft besteld, dan wordt haar meestal de 'koffie verkeerd' voorgeschoteld en krijg ik de espresso. Enkele jaren geleden, november 2004 zegt mijn agenda, was ik in Firenze voor een congres. Ik wandelde met J. door de straten, het regende, tot we een gezellig bruin kroegje binnengingen, waar ik een caffé latte had (hij drinkt zijn koffie zwart) en een stuk chocoladetaart. De bazin was een oudere, wat norse vrouw, en er was een jonge vrouw, van wie we dachten dat het wel de dochter moest zijn. Het leek alsof de twee ruzie hadden, maar de kroeg was perfect. Toen ik enkele jaren later terug in Firenze liep, heb ik de plek tevergeefs teruggezocht. Nu heb ik ze gevonden, toevallig. Het was vreemd, toen ik het straatnaambordje ‘Borgo Pinti’ zag, leek ik een déja-vu te hebben, die ik niet kon thuisbrengen, en enkele tientallen meter verder stond ik in de via degli Alfani 39/r voor ‘La latteria-Caffellatte’. De oudere vrouw was nog geen haar veranderd, het interieur evenmin. De dochter was er niet. Maar misschien was het de dochter niet.
-
Foto genomen door Yente, Il campo, Siena.

Geen opmerkingen: