vrijdag 22 augustus 2008

't Is wel een ziekte!

Pisnijdig kan ik er van worden. En hopeloos. Van die mensen die denken dat ze het warm water hebben uitgevonden en de wereld willen laten horen dat 'depressie geen ziekte' is. Oké, als ze hun betoog wat nuanceren, dan hebben ze misschien nog gelijk ook, maar ze bezondigen zich evengoed aan wat ze anderen verwijten, namelijk het op één grote hoop gooien van het begrip ‘depressie’. Ben je ziek als je je een paar dagen ‘down’ voelt omdat Vriendje er van door is of je Poes plat op straat hebt aangetroffen? Waarschijnlijk niet, ook al voelt het wél zo, en ook al zal een onzorgvuldige arts je misschien zelfs pillen voorschrijven als het wat te lang gaat duren (‘Watchfull waiting’ is nu eenmaal een erg ondergewaardeerde eerste stap). Ben je ziek als je een hele tijd moeilijk uit bed geraakt en de motivatie niet kunt vinden om je nikkel af te draaien voor een klerelijer van een baas? Misschien niet. Ook al zal een inderhaast bijgeroepen arts je misschien voorstellen om pillen te slikken. Maar kan je beweren dat ‘depressie’ geen ziekte is, op basis van het feit dat ‘zich depressief voelen’ te vaak als ziekte wordt gezien? Natuurlijk niet. Er zijn honderden vormen van ‘depressief zijn’, en het begrip wordt vaak misbruikt, maar depressie in de enge zin van het woord is een ziekte, en wel een ernstige, die behandeling verdient, hetzij met adequate psychotherapie en vaak ook met biologische behandelingen zoals medicijnen. Ik kan ook niet begrijpen dat de Vansanten van deze tijd denken dat ze de mensen die aan een depressieve ziekte lijden een dienst bewijzen door te beweren dat ze niet ziek zijn: ‘schouders eronder en vooral positief denken en het lukt wel mevrouw!’. Niet dus. Ik nodig hen gaarne uit om eens te komen kijken naar mensen die volgens hen 'niet ziek' zijn en nauwelijks bewegen, met moeite kunnen eten, niet meer kunnen voelen en geplaagd worden door de aanhoudende gedachte dood te willen, verlost te willen worden van pijn, en er van overtuigd te zijn dat nix hen zal kunnen helpen en ze gedoemd zijn om in een zwart gat te sterven. Ik weet het, het klinkt misschien wat dramatisch, maar verdomme, die schoonschrijvers kunnen me echt kwaad maken…

11 opmerkingen:

Summer Ghost zei

ik eis succesierechten op de phrase "mensen die denken dat ze het warm water hebben uitgevonden"!!!!!

Ja, is wel iets dat vlug wordt weggewuifd. Langs de andere kant wordt veel tegenwoordigd geclassifeerd als depressief

Maxie zei

Iemand uit mn familie is echt (niet overdreven) al zijn HELE leven depressief. Dus het is zeker een ziekte en een hardnekkige hoor.

Lentesneeuw zei

En daarom kom ik hier dus graag lezen. Een expert spreekt. (en nee, ik heb depressiviteit ook nooit afgedaan als iets banaals)

Evelien zei

Moesten die mensen in hun familie- of vriendenkring met een zwaar depressief iemand geconfronteerd worden, ze zouden wel anders piepen. Ik wens het hen in ieder geval niet toe.

Voor de rest krijg ik ook de indruk dat de term 'depressief' nogal snel gebruikt wordt. Ik vind trouwens ook dat sommige huisartsen nogal snel antidepressiva voorschrijven en blijven voorschrijven. Maar ja, dat is een andere discussie.

Trits zei

Wel, ik wou alleen maar zeggen dat ik liever geen symptomen van depressie had na het nemen van een inslaappilletje *slik*...

;-)

Maar geen schrik, ik ken het onderscheid wel. Hetzelfde verhaal heb je overigens bij stress. Alles is ook stress ;-) En ADHD, ook al zo een modeverschijnsel ;-)

Boo!

Ach ja, zo is er tenminste publieke aandacht voor het fenomeen :-D Dat er nu maar snel gepaste federale maatregelen komen!

Elsje zei

ja, als je eenmaal een depressie hebt gehad (ik niet) of iemand kent die een depressie heeft gehad en bij wie die nog steeds continu op de loer ligt (mijn beste vriendin) dan zie je dat het een vreselijke rotziekte, een chronische rotziekte is. en heel wat anders dan een beetje terneergeslagen of verdrietig door een dode huismus.

Elsje zei

@trits: ja, ik heb een kind met échte ADHD en een gewoon druk kind. Een enorm verschil tussen beiden! Na jaren tobben en geklaag van iedereen om haar heen weten we het sinds een jaar. Lang leven de acceptatie van ADHD als een ziekte, en godzijdank is er een behandeling mogelijk (een andere aanpak en medicatie).

shrink zei

@SG: successierechten? bedoel je auteursrechten of ben je er echt zo erg aan toe dat je er dra het bijltje denkt bij neer te leggen??
@all:
- fijn om weldenkende bezoekers te hebben!!
- het woord 'depressie' wordt inderdaad, net als de tern 'ADHD' etc té veel gebruikt voor elke 'down' of voor elke drukke ket, maar het probleem met media is dat men van de ene veralgemening in de andere valt en dat nuances zoek raken. het is niet omdat depressie en adhd overgediagnosticeerd worden dat de beide aandoeningen geen ziekte zouden zijn. de meeste depressies blijven, ondanks de prozac in het leidingwater nog steeds onbehandeld. still a long way to go...

shrink zei

@rits: depressieve symptomen na een slaappilletje?? echt!?!? haast je dan naar de spoed en vraag een opname op mijn dienst voor observatie! werk aan de winkel!

Tom zei

hehe, rechten eisen op een gezegde dat al tientallen jaren in de dikke van dale staat... ge moet eigenlijk maar durven hé :)

overigens, veel heb ik niet echt meer toe te voegen aan wat hier al allemaal staat. Iedereen lijdt tegenwoordig aan van alles en nog wat: depressie, stress, CVS, ADHD... Tzorgt wel dat het 'taboe' wat doorbroken wordt, maar anderzijds zorgt het voor een nivellering naar onder toe van de ziektes, waardoor de echte gevallen ook verzinken in de poel van de schijnzieken.

Elsje zei

O ja, nog zoëen: in shock zijn. Wordt ook te pas en te onpas gebruikt. Vooral voor iemand die geschokt is door een zeer indrukwekkende gebeurtenis. Terwijl iemand die echt in shock is iemand is die leegbloedt door een megawond...