donderdag 4 september 2008

Gaudi voorbij...

De vierde keer in Barcelona, en de eerste keer dat ik het gevoel heb de echte charme van de stad in al haar diversiteit te hebben gesmaakt. Eerder had ik, in de tijd die me was toegemeten, vooral de klassieke Gaudi-must-see-paden bewandeld. En de Sagrada Familia stond ook iedere keer op mijn boekje, om even te zien hoe het haar verging. Ik herinner me dat ik, jaren geleden, met open mond uit het metrogat in de grond opkeek naar de bizarre torens van La Pedrera. Niet zo deze keer. Het gebouw, en vooral het eeuwige bouwen, blijft wel tot de verbeelding spreken, maar toch voelde ik ‘het’ niet meer. Ik heb meer genoten van een wandeling door het Catalaans Jugendstil Hospital de Sant Pau, (van architect Lluís Domènech i Montaner), van het schrijnende contrast tussen nog net niet helemaal afgebroken krotten (foto onder) en de hypermoderne kantoortoren Torre Agbar (geluk gehad met de zon op de foto boven!), van de kleine straatjes, pleintjes en terrasjes in de buurt van het citadelpark, van een (te duur) etentje met collega B. in Cal Pinxo, van een avondwandeling aan het strand (en nog het meest van het kijken naar de sterren op mijn rug in het zand). En van het paviljoen van Mies van der Rohe natuurlijk!

Geen opmerkingen: