maandag 9 februari 2009

Die Welt gehört dem, der sie geniest (Giacomo Leopardi)...

Dat de Duitsers niet kunnen koken klopt niet (meer). En dat de Duitsers ook alleen maar zuurkool en worst kennen klopt ook niet. Ik heb immers uitstekend gegeten in Düsseldorf. Weliswaar maar één keer, maar het was van de eerste keer prijs. Ik had op het wereldwijde web wat zitten zoeken naar lekkers en vond de webstek van KM747, 'nur einen Katzensprung vom Rhein entfernt', er best wel aardig uitzien. Ik dacht: ‘ik bel’ en ’s anderendaags schoven we aan. Van de buitenkant leek het de eerste de beste ‘Stube’-annex Fawlty Towers-hotel, waar ik nooit naar binnen zou gaan, zelfs niet als ik hoogdringend moet en het volgende estaminet op een halve dagreis verwijderd was. Maar we hadden gereserveerd, en een klein bordje aan een gesloten deur aan de achterkant vermelde ‘KM747’. We gingen naar binnen om de weg te vragen naar het bewuste restaurant, maar het bleek dit hier te zijn. Er was geen weg terug…, gelukkig… Het interieur was aangenaam sober. Rode tegels, roodgeschilderde muren, 7 oude tafels en stoelen van dik leer. Een aardige jongeman, die amper enkele woorden Engels kon uitbrengen bracht ons een heerlijk kwartelgerechtje met aubergine en paprika, een gebakken ganzenlever met een stukje boudin noir, dat bedwelmend lekker was. Het heette dan ook “Himmel & Erde von der gebratenen Gänsetopfleber mit Boudin Noir”. Het was vergeefs wrijven met een broodkorst in het leeggegeten diepe bord. De hemelse smaak was weg. De hoofdschotel “Fasanenbrust auf Trüffelwirsing und Maronenpüree” gleed ook aardig door de keel. Als dessert was er een weinig crème brulée, een chocoladegebakje en een notenijsbolletje. Als je ergens in de buurt van Dusseldorf rijdt, kijk dan op de teller en stop even als deze KM747 aangeeft!

Geen opmerkingen: