vrijdag 27 februari 2009

Shrink is levensgevaarlijk!


We zijn een kwetsbaar ras. Dat blijkt nog maar es uit een meta-analyse. Mannelijke artsen plegen bijna anderhalve keer vaker zelfmoord dan andere mannen. Vrouwelijke artsen meer dan dubbel zo vaak dan andere vrouwen. Zeg nu nog es dat het artsenberoep geen hondenstiel is. Huisartsen, anesthesisten, en, je raadt het, shrinks zijn de koplopers onder de zelfdoders. Redenen hiervoor zijn het vaker voorkomen van depressie en burnout binnen deze beroepsgroep. Psychiaters en huisartsen zijn vaker het slachtoffer van maatschappelijk onbegrip, zijn vaker geïsoleerd (‘wie gaat er nu om met een shrink, die kunnen door je heen kijken, bah!’), hebben een onregelmatig leven en gebruiken vaker verdovende middelen. In dat laatste blinken ook de verdovers uit. Het is dus levensgevaarlijk om shrink te zijn. En dan te weten dat ze bovendien ook nog es, samen met de huisartsen, de slechtst betaalde artsen zijn. Ach. En het is nochtans zo’n schoon en nobel beroep!

Bron: Van Stechelman & Van Heeringen. Suïcide bij artsen. Tijdschrift voor Geneeskunde, 2009,65,2-3.

7 opmerkingen:

Dr Shock zei

Een leuke en waardevolle invalshoek over suidie bij artsen wordt gepresenteerd in dit artikel op New Scientist
http://www.newscientist.com/article/mg20126971.900-why-do-some-people-kill-themselves.html?page=1

Ben benieuwd wat je er van vindt, vriendelijke groeten,
Dr Shock

kat zei

Vermoedelijk is het niet zo fijn om dag na dag de verhalen van de minder functionerenden onder ons te aanhoren. Het moet op zijn minst bevreemdend zijn dat patiënten je als een nauw betrokken raadgever zien terwijl het eigenlijk gewoon je job is om hen te helpen.
Het gebrek aan wederzijdsheid in de meeste van je relaties lijkt me heel zwaar. Maar kom, ik ben ook maar een patient met last van overdracht ...

Om 4:46 in de morgen triest zijn is niet fijn ... hou moed ;-)

shrink zei

@dr shock: tx voor de link. ik lees 'm spoedig door!
@kat: toch wel. fijn is misschien niet het beste woord, maar het blijft wel aanspreken (kan je het boeiend noemen om anderen hun pijn te horen?), precies omdat je betrokken bent (anders kan je dat soort job niet doen). over het gebrek aan wederzijdsheid, daar heb je wel een punt denk ik, maar vooral dan omdat dat ook in vele andere contacten speelt: een shrink is een shrink, weet je, geen bankbediende of manager

shrink zei

@dr shock: lijkt wel steek te houden die theorie, en in het geval van depressie ook erg herkenbaar (de isolatie en het gevoel een last te zijn; is wat een psychotische depressie zo risky maakt, lijkt me). het gehard zijn door pijn zou ook wel kunnen kloppen. de ernstige melanchole patiënten beschrijven ook hun pijn al iets fysieks...
interessant, bedankt!!

ils zei

Cartoon doet me aan de film " Brassed off" denken. Ooit gezien? En de humor herinnert me aan de cartoons van Sigmund. Die vind ik bijna altijd hilarisch.
Verder; keep up the good work, hier en elders :-)
liefs, ils

rafale zei

hmmm.... of is het dat ?

Individuals who've not addressed core wounds (or narcissistic trauma) at the foundation of this behavior, may be especially attracted to careers involving psychological or medical intervention. Psychotherapists, doctors and nurses are all drawn to helping or "fixing" people, as this can form the basis of their self-worth, and provide opportunities to 'change' someone in ways that were never possible to accomplish with a parent. Their appetite for omnipotence has germinated from early childhood, and was originally born out of a need to construct a more powerful (and sometimes grandiose) ego structure, to compensate for early deficits that left them feeling disempowered/fragile. The inner hunger that stems from this emotionally under-nourished period, fuels addictions to alcohol/drugs, shopping, overeating, over-work/exercise, scholastic or professional over-achievement, gambling, sex, etc. Someone's drive to alter, elevate or numb his/her mood with substances or compulsive behaviors, is a desperate attempt to fill the core void. This void or sense of emptiness, represents the most prominent piece of every addict's fractured internal mosaic.

Narcissism is frighteningly common among helping professionals. Reluctant to acknowledge or experience personal needs, even psychotherapists may neglect to confront their own core disturbances, which leaves them ill-suited to recognize and empathically respond to their patients' most distressing feelings, struggles and self-sabotaging patterns--but is it even possible to effectively walk someone else through a tunnel, that you've been unable or unwilling to navigate? Some clinicians are invested in keeping their patients or clients in treatment far longer than necessary to fortify their own sense of Self, and gratify an unquenchable need to be needed. Sadly, one's client base might even function as a sort of surrogate family for the therapist who has yearned for, but lacked a meaningful connection with his/her family of origin.

shrink zei

@rafale: tx voor de uitgebreide reactie. zal zeker in vele gevallen meespelen. maakt bloggers waarschijnlijk ook kwetsbaarder ;). kan je je bron vermelden?
grtz