zondag 7 juni 2009

Some Gigs Are Better Than Others...

Gewoon zonder meer fan-tas-ties! De versie die Morrissey (met zijn 5 in rood T-shirt gehulde vriendjes) van ‘How soon is now’ bracht deed alles wat nadien kwam, jammer genoeg, verbleken. De drumpartij, op een reusachtige gong, en een stroboscopisch verlichte immense grote trom, was een ongekende lust voor oog en oor. Op de achtergrond een matroos met ontblote bast die zijn spieren rolt, een sigaar diep in zijn tronie.
Minder dan 2 uur rijden en je staat midden op het Schouwburgplein in Rotterdam, vlak bij de West-Kruiskade, waar in WATT, een aangename concertzaal, Morrissey’s uitverkochte Years of Refusal-concert doorging. Met de tijd die ons restte konden we nog vlug genieten van een Club De Unie in het gelijknamige café, even verderop: een prachtig stijlicoon van De Stijl uit 1925, en recent gerestaureerd tot een hippe loungetent.

En dan meer dan 100 meter aanschuiven voor de grijpgrage handen van de security. ‘This Charming Man’ en ‘Irish Blood, English Heart’ zette meteen de toon. Strak en goed. Via ‘Black Cloud’ werd al bij het 4de nummer, ‘How Soon Is Now?’ een ongeëvenaarde climax bereikt. De rest was loltrappen met supergoeie nummers, maar haalde niet meer datzelfde hemelse nivo. De voetjes gingen wel nog van de vloer bij ‘Ask’, ‘I'm Throwing My Arms Around Paris’, ‘Girlfriend In A Coma’, ‘When Last I Spoke To Carol’, ‘Something Is Squeezing My Skull’, ‘Some Girls Are Bigger Than Others’ en bij het enige bisnummer ‘First Of The Gang To Die’.
‘Dankuwel!’, zei de bard, ‘I am a man of the world….’ En dat was ook te zien aan de ‘égards’ waarmee La Morrissey werd behandeld. Twee veiligheidsmannen óp het podium, die bij elke beweging die Mozzer naar het publiek maakte mee door de knieën gingen en strak het volk intuurden, alsof ze op zoek waren naar een weerspiegeling van het licht op de loop van een revolver, of een blikje Heineken. Wanneer een paar druppels bier de lucht in vlogen stoof een derde man in zwart het podium op met twee grote witte handdoeken om de grond voor Morrissey’s voeten te drogen, en als de zanger aan een ander overhemd toe was, sprong een security-man met een zaklamp op het podium om de plaats waar hij zijn voeten zette te verlichten. Hij vroeg of we wisten waarom hij in deze zaal speelde, en niet in een grote zaal met rode pluche zetels? ‘Because I am an old hairy rockstar.’ Wat zal hij maandag zeggen tegen het publiek dat in rode pluche zetels in de Elisabethzaal in Antwerpen aandachtig zit te luisteren?
Ach ja, hoe kan ik het vergeten, ik heb nog een drumstick kunnen vangen! Nee, niet te koop. Voor geen geld!

5 opmerkingen:

ils zei

Mag ik hem eens komen vasthouden? Die drumstok?!
He, fijn dat je zo enthousist bent, kerel! Dat doet me oprecht plezier!

ils

shrink zei

@I: Foei! Dan moet je wel wat muziekschool gedaan hebben, hoor!

kat zei

(blijf liever weg van verkiezingsposts)
Goed artikel in de Humo! Proficiat.
En ook ne schone foto zeg...

shrink zei

@kat: ha, toch iemand die de Humo heeft gelezen! tx. ;°)
(maar door weg te blijven uit die verkiezingspost heb ik je cryptische reactie nog niet begrepen).

ils zei

Ook net de humo doorgelezen... fijn om je daar tegen te komen! Ik vond het interessant om te lezen. Hier ook wel blijven schrijven, he! Ik ben fan :-)
liefs, ils