maandag 6 juli 2009

In het zweet des...


Ik had het onzalige idee opgevat om de afstand van Santa Maria Novella naar Villa Ulivi te voet af te leggen. Dat was goed geweest, want collega D. had mijn koffers in zijn auto, maar collega T. droeg de hare wel bij zich. De attentheid gebood me om haar koffers het (veel te lange) stuk bergop de Via Bolognese op te trekken. Mijn bleekgrijze t-shirt werd donkergrijs. Villa Finali, waar de cursus doorging en een deel van de deelnemers zouden slapen, is een statig reuzengroot landhuis, eigendom van de Universiteit van Parijs, met (eenpersoons)kamers waar je met gemak een kwart van een Joods ghetto in kunt onderbrengen. Ikzelf sliep, nou ja slapen, in een oude villa even verderop in een piepklein kamertje, net iets groter dan een bed en een ventilator en een muggenstekker. Meer dan dat stond er niet. Jawel, ook een kapstok, want een kast was er niet. De douche was aan de andere kant van de hall, en die deelde ik. Alles voor een niet onaardig supplement voor een ‘single room’. Had me daar net iets anders bij voorgesteld, maar een kniesoor die daar om maalt!

Geen opmerkingen: