dinsdag 7 juli 2009

Italiaanse Ergernis


Ik weet eigenlijk niet eens zijn naam, en vergeef me dat ik geen moeite doe om ‘m na te gaan. Ik zou toch alleen de eerste letter vermelden, dus wat maakt het uit. Laat ons zeggen: A. Of nee, neem B. B., da’s beter. B. is zo’n type Italiaan met halflang haar, iets te brede bakkebaarden, een te klein ‘postuur’ en vooral een te grote mond. Een veel te grote mond. In een groepje van een tiental collegae was de opdracht een onderzoeksprotocol uit te denken. B. nam de hele tijd het woord en splitste de groep een protocol in de maag, dat net zo realistisch was als het opvangen van een forse wind, gelaten op de campanille di Giotto, in een steriliseerbokaal bovenop de koepel van Brunellesci. Of zoiets. De groep diende te beslissen wie het protocol zou voorstellen. Aan het eind van de discussie stond B. recht, zeggende dat hij er geen bezwaar zou tegen hebben als iemand anders zou presenteren…, daarmee aangevend dat het de natuurlijkheid zelve was dat hij dat zou doen. En hij deed het. Misschien moeten we toch F. kiezen als initiaal. Ja, F., misschien is dat het beste.

4 opmerkingen:

Lichtindeduisternis zei

En reageerde dan niemand op zijn grote mond en zijn onrealistische voorstel?

S zei
Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.
shrink zei

ach, 'groepsdynamiek' zeker...
@S: de link is al dood..

Nina zei

gevolgd door uck? :)